• Je bent welkom bij Ouderblijven

    Een veilige plek voor christelijke ouders na een scheiding. Vind herkenning, deel in vertrouwen en bemoedig elkaar.

    Praat direct mee
    Gratis, anoniem en binnen 1 minuut geregistreerd.

Hoe vertellen we de kinderen dat we gaan scheiden?

KatrienM

Ouderblijver
Mijn man en ik hebben heel recent de knoop definitief doorgehakt: we gaan scheiden. Amai, het is zot hoe die paar woorden direct uw hele wereld op z'n kop kunnen zetten. Buiten het feit dat we uit elkaar gaan staat er momenteel eigenlijk nog absoluut niets vast. We weten nog niet hoe het praktisch verder moet met ons huis, of we nu eerst naar een bemiddelaar of een advocaat moeten stappen... het is echt weeral een hele berg waar we tegenop kijken.

Maar waar ik momenteel nog het allermeeste van wakker lig is de vraag hoe we het in godsnaam aan de kinderen moeten vertellen. Ik zit echt met m'n handen in het haar. We willen dit natuurlijk zo zacht en goed mogelijk doen, maar 'k weet het ook niet goed hoe ge zoiets aanpakt zonder dat de grond helemaal onder hun voeten wegzakt.

Wanneer is daar het 'juiste' moment voor? Wachten we best tot we wat meer praktische zaken (zoals waar iedereen gaat wonen) hebben geregeld of vertellen we het beter nu al? Veel antwoorden hebben we nog niet.

Hoe hebben jullie dat destijds aangepakt? Heeft één van u misschien tips of dingen die ge achteraf gezien liever anders had gedaan? Ik ben echt heel dankbaar voor alle raad en ervaringen, want ik voel me hier momenteel nogal radeloos in.

Alvast heel erg bedankt om de tijd te nemen om dit te lezen. 🙏
 
Dag Katrien,

Het was bij mij een van de moeilijkste momenten uit mijn leven.
Ik zal dat nooit vergeten. Het was trouwens niet op mijn initiatief.
Mijn ex vertelde het hun vrijwel direct nadat ze het mij had verteld.
Ik zal de ogen van mijn kinderen nooit vergeten.

Ik zou het eerst met je ex bespreken. Wat vinden jullie samen een goede manier? Liefst een waar jullie jullie allebei in kunnen vinden.

Wacht liever een dag langer, maar doe het op een moment dat jullie allebei rustig zijn.
 
Het vertellen aan de kinderen is voor bijna elke ouder de allermoeilijkste stap.

Om meteen de ruis eruit te halen: wacht niet tot alle praktische details rond het huis of de financiën zijn opgelost. Kinderen voelen de spanning en afstand tussen ouders haarscherp aan. Onzekerheid zonder uitleg brengt vaak meer angst met zich mee dan een eerlijke, maar beschermende boodschap.

Een paar concrete houvasten voor het gesprek:

Een front vormen: Vertel het samen. Hoe de verhoudingen tussen jullie ook zijn… laat aan de kinderen zien dat jullie dit besluit als volwassenen dragen.

Geen schuldigen: Gebruik de 'wij-vorm'. Dus niet "Papa en mama houden niet meer van elkaar" of "Mama wil weggaan", maar: "Wij hebben samen besloten dat we niet meer als een stel doorgaan, maar wel altijd samen jullie vader en moeder blijven."

Geef basisveiligheid: Kinderen willen op dat moment maar een paar dingen weten: Blijf ik op mijn school? Houden jullie nog van mij? Is het mijn schuld? Benadruk dat zij hier 0% schuld aan hebben en dat de liefde voor hen nooit stopt.

Lukt het jullie om hier vooraf samen één duidelijke lijn over af te spreken?


Het is oké om te zeggen: "We weten nog niet precies in welk huis iedereen straks woont, maar zodra we dat weten vertellen we het meteen. Wij zorgen ervoor dat het goed komt."


Geef ze de ruimte om te reageren zoals zij dat willen: woede, verdriet of schijnbaar onverschilligheid. Alles is oké.


Lukt het jullie om hier vooraf samen één duidelijke lijn over af te spreken?
 
Dag Katrien, ontzettend veel moed gewenst want ik weet hoe razendsnel uw wereld op z'n kop kan staan. Die eerste weken zijn echt overleven.

Als ik u één ding mag meegeven uit wat ik rondom mij zie en zelf heb meegemaakt: wacht liever niet té lang om het de kinderen te vertellen tot alles praktisch 100% geregeld is. Kinderen voelen de spanning in huis toch al lang voor de woorden er zijn en dat voelt voor hen vaak nog onveiliger. Ge hoeft echt nog niet alle antwoorden te hebben op vragen over het huis of de regeling. Het is oké om te zeggen we weten het nog niet precies maar we zorgen dat er voor jullie zo weinig mogelijk verandert en we houden van jullie.

Probeer het echt als één front te vertellen als dat lukt zonder ruzie waar zij bij staan. Geef ze vooral de boodschap mee dat het absoluut niks met hen te maken heeft en dat zij nooit moeten kiezen. Dat geeft hen wat rust in de storm. En qua stap naar hulp: als ge er samen nog uit raakt zou ik echt eerst een bemiddelaar proberen voor ge naar advocaten grijpt dat houdt de sfeer soms net iets menselijker. Verzorg jezelf een beetje tussen al het geregel door want het vraagt ontzettend veel van u.
 
Ai, als ik aan die periode terugdenk krijg ik kippenvel.
Dat zijn een van die momenten uit je leven dat je eigenlijk nooit zou willen doen. Hun kinderharten worden op een of andere manier altijd gebroken.
Ik zou zeggen… wees gewoon eerlijk want kinderen voelen aan als je hen wil foppen.
 
Wees gewoon eerlijk dat het niet meer gaat.
Het is in ieder geval een klote moment, maar als je eerlijk bent is dit voor hen ook het beste.
 
Terug
Naar boven