Geloof, Genade & Herstel

Je staart naar het scherm van je telefoon. Weer een kil, zakelijk bericht waarin gemaakte afspraken achteloos aan de kant worden geschoven. Geen enkel teken van spijt. Geen "het spijt me dat dit zo loopt", laat staan erkenning voor de diepe wonden die de scheiding heeft geslagen. Het wachten op een oprecht excuus voelt soms als wachten op regen in een kurkdroge woestijn. Je hoopt op een moment van inzicht bij de ander, een teken dat jouw verdriet gezien wordt. Die stilte vreet aan je...

Je zit op zondagmorgen in de kerk. De vertrouwde liederen klinken, mensen lachen vrolijk naar elkaar in de wandelgangen, maar vanbinnen is het bij jou muisstil. Misschien ben jij degene die na jarenlang knokken, bidden en hopen voelt dat het echt op is. Dat verdergaan in de huidige destructie simpelweg geen optie meer is voor de veiligheid van jou en de kinderen. Of misschien ben je juist de ouder die wezenloos, met knikkende knieën toekijkt hoe je partner zojuist de voordeur definitief...

Een dichtslaande autodeur op de oprit. Kinderstemmen die langzaam wegebben tot de stilte over hun kamers valt. Een vergeten paar schoenen bij de deur, een halfvol glas op het aanrecht. En verder: een leegte die bijna tastbaar is. Als gelovige heb je gebeden, gehoopt, gezwegen en vergeven tot het echt niet meer ging. Dit was geen zakelijk contract, maar een levenslange belofte — ooit met een zuiver hart uitgesproken voor God en elkaar. Dat diezelfde belofte nu uiteengevallen is in twee...