Je leest overal dat je in het belang van de kinderen goed moet blijven praten met je ex partner. Dat klinkt mooi in theorie maar de realiteit in de rechtbank is vaak anders. Familierechters slaan de bal wel vaker mis en als vader sta je vaak al met de rug tegen de muur voor je een woord hebt gezegd. Je betaalt duizenden euros aan advocaten die ingewikkelde brieven sturen, maar de rust in je gezin komt er absoluut niet mee terug. Ik heb na twintig jaar geaccepteerd dat de rechtbank het conflict simpelweg niet oplost. Het onrecht blijft steken maar je moet verder.
Als de ander weigert normaal te doen heeft blijven praten geen enkele zin. Ik zweer intussen bij parallel ouderschap. Je laat het idee los dat je alles nog samen opvoedt en je focust puur op wat er in jouw huis gebeurt. Daar wringt het schoentje vaak voor veel vaders omdat ze controle willen houden over de situaties aan de andere kant. Mijn ultieme tip voor communicatie over praktische zaken is eigenlijk heel simpel. Als ik een bericht moet sturen naar de moeder van mijn kinderen tik ik mijn tekst eerst in ChatGPT en vraag ik om werkelijk alle emotie eruit te halen. Wat overblijft is droog en feitelijk en je verstuurt het zonder nadenken. Dat bespaart je uren aan frustratie en ruzie.
Mijn kinderen zijn nu volwassen en uitgevlogen, waardoor de communicatie met mijn ex heel miniem is. Ik heb geen seconde spijt van de scheiding want het was de enige uitweg uit een onhoudbare situatie. Wat wel blijft knagen is de tijd die ik met hen kwijt ben toen ze klein waren door die harde veertiendagenregeling. Nieuwe leden maken zich hier vaak zorgen over de introductie van een nieuwe partner. Kinderen zijn enorm flexibel. De miserie begint pas als de andere ouder de nieuwe relatie terroriseert en de kinderen die mening overnemen. Ale ja... het taboe op gescheiden mannen als tweederangsouder mag onderhand echt wel sneuvelen.
Mijn geloof heeft me door de donkerste jaren gesleept. Niet met zware preken maar in de nuchtere wetenschap dat je wrok moet loslaten voor je eigen gemoedsrust en niet om de ander een plezier te doen. Absolute aardse rechtvaardigheid is een illusie in familiezaken. Ik haal veel troost uit de gedachte dat God de rechtvaardige Rechter is en dat Hij altijd bij de kinderen is ook op de vele momenten dat ik ze niet mocht zien. Bekijk het gewoon dag per dag als je er nu middenin zit want alles tegelijk oplossen gaat niet. De kinderen worden groot en de dynamiek verandert later echt in de goede richting. Moed houden.
