Ellen
Oriënterende Ouderblijver
Vanmorgen las ik in De Morgen een artikel rondom Milou Deelen en het huidige debat over moederschap. Het ging erover of we de 'roze wolk' van het ouderschap inmiddels niet massaal hebben ingeruild voor een 'donderwolk'. De geluiden over hoe uitputtend en zwaar het ouderschap is overschaduwen tegenwoordig vaak de positieve verhalen.
Wat een ontzettend herkenbare discussie en heel begrijpelijk dat het lezen van zoiets veel losmaakt. Zeker als je daar als ouder na een scheiding middenin zit kan het voelen alsof die donderwolk wel erg donker is en permanent boven je huis hangt. En misschien zelfs onterecht denken dat het gras aan de overzijde groener is...
Tijdens het lezen dacht ik terug aan de periode net na mijn eigen scheidin. Mijn roze wolk bestond allang niet meer. Het voelde als een regelrechte orkaan.
Maar als we de situatie even van bovenaf bekijken: wat is nu de emotie en wat is het daadwerkelijke probleem? De media houden van uitersten. Het is of perfect gelukkig of totale uitputting. De realiteit zit daar ergens tussenin. Ik besefte toen dat de echte zwaarte – de donderwolk – vaak niet eens lag bij de zorg voor mijn twee kinderen zelf, maar bij de ruis eromheen. De stroeve communicatie, de onzekerheid, het gevoel van onrecht en de provocaties van de andere ouder.
Zodra je stopt met zoeken naar die perfecte roze wolk en weigert je te laten meeslepen in de donderwolk van de ex-partner ontstaat er ruimte voor regie.
Hoe voorkom je dat je in die negativiteit verzuipt? Hier zijn een paar stappen die mij enorm hebben geholpen:
Scheid ouderschap van ex-partnerschap: De relatie is voorbij, de zakelijke taak als co-ouders blijft. Communiceer uitsluitend via het BIFF-principe (Brief, Informative, Friendly, Firm).
Houd een objectief logboek bij: Documenteer afspraken, afzeggingen en feiten structureel, maar zonder jouw interpretatie van zijn of haar motieven erbij. Als de paniek of emotie toeslaat geeft zo'n feitenoverzicht direct houvast.
Focus op wat je wel kunt sturen: Het is intens frustrerend, maar je kunt de regels of uitspraken in het huis van de andere ouder niet controleren. Het ergste wat je nu kunt doen is de strijd via de kinderen uitvechten. Zorg ervoor dat jóuw huis de veilige, voorspelbare plek is waar geen kwaad wordt gesproken.
We hoeven niet op een roze wolk te zitten om goede ouders te zijn. Realistisch ouderschap na een scheiding is hard werken, maar het geeft ook enorm veel kracht als je het heft weer in eigen handen neemt en gaat sturen op feiten in plaats van op emotie.
Welke kleine, praktische stap kun jij vandaag nog zetten om een stukje emotionele ruis uit jouw situatie weg te filteren, zodat je je weer op jezelf en de kinderen kunt richten?
Wat een ontzettend herkenbare discussie en heel begrijpelijk dat het lezen van zoiets veel losmaakt. Zeker als je daar als ouder na een scheiding middenin zit kan het voelen alsof die donderwolk wel erg donker is en permanent boven je huis hangt. En misschien zelfs onterecht denken dat het gras aan de overzijde groener is...
Tijdens het lezen dacht ik terug aan de periode net na mijn eigen scheidin. Mijn roze wolk bestond allang niet meer. Het voelde als een regelrechte orkaan.
Maar als we de situatie even van bovenaf bekijken: wat is nu de emotie en wat is het daadwerkelijke probleem? De media houden van uitersten. Het is of perfect gelukkig of totale uitputting. De realiteit zit daar ergens tussenin. Ik besefte toen dat de echte zwaarte – de donderwolk – vaak niet eens lag bij de zorg voor mijn twee kinderen zelf, maar bij de ruis eromheen. De stroeve communicatie, de onzekerheid, het gevoel van onrecht en de provocaties van de andere ouder.
Zodra je stopt met zoeken naar die perfecte roze wolk en weigert je te laten meeslepen in de donderwolk van de ex-partner ontstaat er ruimte voor regie.
Hoe voorkom je dat je in die negativiteit verzuipt? Hier zijn een paar stappen die mij enorm hebben geholpen:
Scheid ouderschap van ex-partnerschap: De relatie is voorbij, de zakelijke taak als co-ouders blijft. Communiceer uitsluitend via het BIFF-principe (Brief, Informative, Friendly, Firm).
Houd een objectief logboek bij: Documenteer afspraken, afzeggingen en feiten structureel, maar zonder jouw interpretatie van zijn of haar motieven erbij. Als de paniek of emotie toeslaat geeft zo'n feitenoverzicht direct houvast.
Focus op wat je wel kunt sturen: Het is intens frustrerend, maar je kunt de regels of uitspraken in het huis van de andere ouder niet controleren. Het ergste wat je nu kunt doen is de strijd via de kinderen uitvechten. Zorg ervoor dat jóuw huis de veilige, voorspelbare plek is waar geen kwaad wordt gesproken.
We hoeven niet op een roze wolk te zitten om goede ouders te zijn. Realistisch ouderschap na een scheiding is hard werken, maar het geeft ook enorm veel kracht als je het heft weer in eigen handen neemt en gaat sturen op feiten in plaats van op emotie.
Welke kleine, praktische stap kun jij vandaag nog zetten om een stukje emotionele ruis uit jouw situatie weg te filteren, zodat je je weer op jezelf en de kinderen kunt richten?
