Even voorstellen: beter laat dan nooit!

[Bram]

Dag allemaal,


Inderdaad, ik reageer hier al een tijdje links en rechts op topics, maar een deftig voorstelrondje was er eigenlijk nog niet van gekomen. Bij dezen dus even een korte introductie!


Ik ben een papa van twee, intussen een dikke twee jaar gescheiden. We draaien hier in een week-om-weekregeling. De zwaarste stormen van de breuk zijn ondertussen gelukkig gaan liggen, maar zoals velen onder jullie wellicht herkennen blijft het co-ouderschap een continu leerproces. Van de praktische puzzels rond wisseldagen en schoolagenda’s tot het heruitvinden van jezelf als alleenstaande ouder: het loopt zelden helemaal volgens het boekjeen het is soms serieus zoeken naar de juiste balans en rust.

Wat me hier meteen aansprak is de nuchtere en eerlijke toon. Geen opgehangen succesverhalen of bittere klaagzangen, maar gewoon herkenbare situaties, twijfels en advies van mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Het doet gewoon deugd om te zien dat je niet alleen bent met de vragen waar je soms mee blijft rondlopen.

Ik blijf hier dus met veel plezier meelezen en af en toe mijn eigen ervaringen delen (met vallen en opstaan).


Fijn om deel uit te maken van deze plek! Hoe lang zijn de meesten onder jullie eigenlijk al onderweg in het hele co-ouderschapsverhaal?

 

[Taximama]

Fijn dat je jezelf even voorstelt, Bram! Beter laat dan nooit. Die week-om-week regeling is in het begin gewoon topsport en net als je denkt dat je dat hele co-ouderschap onder de knie heb, verandert er wel weer iets in de schoolagenda of begint er eentje te puberen. Je vraagt hoelang we hier al onderweg zijn? Zelf draai ik ondertussen al heel wat jaartjes mee in deze carrousel. Het heruitvinden van jezelf als alleenstaande papa kost inderdaad tijd en energie, maar geloof me, de scherpe randjes gaan er op den duur echt vanaf en je vindt vanzelf een nieuwe eigen cadans. Je zit hier in elk geval gebeiteld om af en toe gewoon lekker ongefilterd je hart te luchten en te beseffen dat je niet alleen bent. Van een bezorgde mama

 

[Lente]

Beter laat dan nooit, maar vooral: van harte welkom! Fijn dat je de stap hebt gezet om je hier voor te stellen. Het vraagt best wat moed om je verhaal te delen, maar je staat er niet alleen voor. Goed dat je er bent, en neem vooral rustig de tijd om mee te lezen en te delen waar je behoefte aan hebt.

 

[Lux]

Zeer welkom op dit forum Bram.
We hebben je er zeer graag bij.
We proberen hier inderdaad anders te zijn door elkaar te bemoedigen en helpen waar nodig.
Alleen zal me dat echter nooit lukken. Daarvoor heb ik jullie nodig.