Hoeveel hobby's is de maximum eigenlijk?

[Bram]

Gisteren aan tafel kwam mijn dochter van 11 ineens af met het geweldige idee dat ze wil beginnen met paardrijden. Ze doet nu al turnen en dat is sowieso al een hele organisatie om haar overal te krijgen in mijn week en nu zou dit er dan nog bijkomen. I

Ik ren overdag al van hier naar daar en dan wil ik thuis niet ook nog de hele tijd op de klok moeten kijken om overal op tijd te zijn. Of ja... ik probeer me dan wel voor te houden dat het heel goed is voor haar ontwikkeling en dat ze dingen moet ontdekken maar ergens stopt het toch gewoon. Een nieuwe hobby is weer een extra avond of weekenddag die helemaal vastzit en ik heb daar gewoon niet altijd de energie voor.

Mijn ex is daar blijkbaar heel los in en had precies al min of meer de indruk gegeven dat het wel goed zat zonder echt deftig op voorhand te overleggen met mij. Amai ik kan daar soms echt moe van worden want dan mag ik in mijn week weer de boeman spelen als ik probeer uit te leggen dat het misschien wat te veel van het goede is. Ik wil haar echt niks ontzeggen en ik vind het mooi dat ze nieuwe dingen wil proberen hoor. Maar goed we moeten ook nog gewoon kunnen leven zonder constant van hot naar her te hollen.

Waar ligt bij jullie de grens als ze ineens om zoiets nieuws komen vragen? Zeggen jullie gewoon direct nee als de agenda vol zit of proberen jullie het toch altijd weer ergens in te plannen?

 

[KatrienM]

Tja was is de maximum? Ik heb het me ook al afgevraagd. Het is gewoon zo moeilijk om nee te zeggen. Ik zie zoveel ouders van jonge kinderen slaaf zijn van de keuzes die ze maken.
Een beetje gezond boerenverstand zou ik zeggen…

Als de hobby's van de kinderen ervoor zorgen dat je geen enkele dag meer vrij bent dan is er alleszins iets grondig mis.

 

[Mara]

Dag Bram,
Oh man wat begrijp ik je goed. Dat constante lopen breekt je op een gegeven moment gewoon op en je hebt echt groot gelijk dat je ook wat rust in je eigen huis wil na je werk. Het is zo ontzettend oneerlijk dat de andere ouder dan al stiekem de deuren openzet voor zoiets groots en duur als paardrijden zonder eerst even deftig met jou te overleggen. Dan ben jij natuurlijk weer de "boeman" in jouw week en dat is een positie waar je helemaal niet in hoort te zitten want je doet al zo hard je best.

Ik denk echt dat je grenzen mag trekken hoor. Je bent geen taxibedrijf en je eigen batterij moet ook opladen want met een drukke job overdag en dan dat gehaast 's avonds hou je dat gewoon niet vol. Misschien kan je met je dochter rustig bespreken dat ze mag paardrijden als ze stopt met turnen of dat de andere ouder het paardrijden dan maar in die week moet regelen als die dat zo makkelijk toegezegd heeft. Vroeger crosste ik ook overal naartoe voor de hobby's van de kinderen en soms mis ik die chaos wel nu het hier zo stil is in huis aangezien mijn dochter me niet meer wil zien en mijn zoon hier maar heel af en toe is doordat hij zo klem zit. Maar ik weet nog verdomd goed hoe zwaar die volle agenda's wogen en hoeveel stress dat gaf.

Voel je dus absoluut niet schuldig als je zegt dat de limiet bereikt is. Je doet al zoveel en soms is "nee" gewoon het allerbeste antwoord voor jullie allebei om het een beetje leefbaar te houden in huis. Heel veel moed met het gesprek in elk geval.

 

[Taximama]

Gisteren aan tafel kwam mijn dochter van 11 ineens af met het geweldige idee dat ze wil beginnen met paardrijden. Ze doet nu al turnen en dat is sowieso al een hele organisatie om haar overal te krijgen in mijn week en nu zou dit er dan nog bijkomen. I

Ik ren overdag al van hier naar daar en dan wil ik thuis niet ook nog de hele tijd op de klok moeten kijken om overal op tijd te zijn. Of ja... ik probeer me dan wel voor te houden dat het heel goed is voor haar ontwikkeling en dat ze dingen moet ontdekken maar ergens stopt het toch gewoon. Een nieuwe hobby is weer een extra avond of weekenddag die helemaal vastzit en ik heb daar gewoon niet altijd de energie voor.

Mijn ex is daar blijkbaar heel los in en had precies al min of meer de indruk gegeven dat het wel goed zat zonder echt deftig op voorhand te overleggen met mij. Amai ik kan daar soms echt moe van worden want dan mag ik in mijn week weer de boeman spelen als ik probeer uit te leggen dat het misschien wat te veel van het goede is. Ik wil haar echt niks ontzeggen en ik vind het mooi dat ze nieuwe dingen wil proberen hoor. Maar goed we moeten ook nog gewoon kunnen leven zonder constant van hot naar her te hollen.

Waar ligt bij jullie de grens als ze ineens om zoiets nieuws komen vragen? Zeggen jullie gewoon direct nee als de agenda vol zit of proberen jullie het toch altijd weer ergens in te plannen?

Je bent haar vader, niet haar privéchauffeur. Een gezond huishouden draait om rust en samen kunnen ademhalen. Toch niet om wie het hardste kan vliegen om overal op tijd te geraken.

Mijn gouden stelregel door de jaren heen: één actieve hobby tegelijk. Wil ze dolgraag paardrijden? Prima, maar dan ruilt ze dat in voor het turnen. Zo leert een meid van 11 meteen keuzes maken én hou jij 's avonds tijd over om gewoon ontspannen aan tafel te zitten. Verschillende dingen doe je toch nooit goed.

En heeft haar mama dit al min of meer toegezegd zonder deftig overleg? Dan mag mama de ritten en de logistiek naar de manege in haar eigen week opvangen.

Je bent niet de "boeman" als je 'nee' zegt tegen overvolle agenda's; je bent gewoon de ouder die de rust en het gezinsleven bewaakt.

 

[Sting]

Luister naar je kind.
Er zijn wel grenzen.
Luisteren is niet hetzelfde als alles toegeven.
Maar door te luisteren vind je de beste oplossingen samen.