Net begonnen aan de serie House of David

[KatrienM]

Hey,

Tussen al het gepieker over de scheiding en de praktische berg die op me afkomt door had ik ’s avonds gewoon nood aan wat afleiding om m'n hoofd even leeg te maken. Ik zat wat rond te kijken en ben net begonnen met kijken naar House of David op Prime Video.


Amai, ik vind het tot nu toe echt fantastisch gemaakt!

Het vertelt het bekende verhaal van David en Goliath, maar dan heel episch en menselijk neergezet. Wat me er vooral zo in raakt – zeker in de verwarrende situatie waar ik nu zelf in zit – is die gedachte dat ge voor een gigantische berg of "reus" kunt staan die u compleet verlamt, maar dat het er niet om gaat hoe groot dat probleem is, wel waar ge uw houvast vandaan haalt. Die quote uit de trailer bleef echt hangen: "It's not about the greatness of the giant, it is about the greatness of God."

Zijn er hier nog mensen die deze serie toevallig al gezien hebben of aan het volgen zijn? 'k Weet het ook niet goed, maar zulke verhalen geven me op de een of andere manier toch altijd weer een klein beetje perspectief...

 

[Lux]

Super goede serie, knap acteerwerk en leuk om dit Bijbelverhaal in een ander perspectief te zien.
We zijn er net zelf aan begonnen.
Genieten!
Als je nagaat wat David allemaal heeft doorstaan kun je op zijn minst zeggen: "bewonderenswaardig".

 

[Bram]

Ik heb de serie zelf nog niet gezien, maar die trailer alleen al zet wel aan het denken, want eigenlijk zoekt een mens in zo'n periode constant naar iets van houvast om niet overspoeld te geraken. Als de kinderen hier zijn – mijn zoon van 14 zit volop in zijn eigen puberwereld en mijn dochter van 11 voelt die spanningen natuurlijk ook wel aan – probeer ik vooral bezig te blijven en mijn hoofd leeg te maken.

Fijn dat ge hier wat kracht en perspectief uit haalt, ik ga hem misschien ook maar eens opzetten van de week. Is het een beetje vlot te volgen als ge er 's avonds met een vol hoofd voor gaat zitten, of moet ge er echt uw kop bijhouden?

 

[Mara]

Ik ben ook net aan die serie begonnen, House of David en het grijpt me eigenlijk meer dan ik vooraf had durven denken. Je zit daar te kijken en onvermijdelijk trek je dan toch de parallellen met je eigen leven en met de stormen waar we hier allemaal doorgaan. Al die menselijke zwakheden en hoe moeilijk het soms is om oprecht te blijven in situaties waar alles uit elkaar valt... het resoneert wel erg diep. Soms zit ik dan met een dekentje op de zetel en denk ik van, amai, het is precies of die verhalen van toen zo dicht bij onze eigen gebroken werkelijkheid van vandaag liggen. Het geeft ergens een soort stille rust om te zien dat strijd en menselijk verdriet van alle tijden zijn, maar dat er tegelijk ook altijd een rode draad van hoop doorheen blijft lopen.