Ellen
Oriënterende Ouderblijver
Dag allemaal,
Ik zat daarnet op het terras met een kop koffie simpelweg te genieten van de stilte in huis. En plots overviel me een gevoel dat ik drie jaar geleden nooit voor mogelijk had gehouden: rust. Echte, diepe rust.
Toen ik midden in mijn echtscheiding zat leefde ik constant op adrenaline. Elk berichtje dat binnenkwam op mijn telefoon deed mijn hart al sneller slaan. Ik lag 's nachts te piekeren, draaide elk scenario duizend keer om in mijn hoofd en voelde me zo ontzettend machteloos als dingen niet liepen zoals afgesproken. Slapen ging niet omdat ik steeds dezelfde scenario’s bleef overlopen.
Mijn wereld was zo klein geworden: alles draaide om de strijd, het gelijk halen en de angst om de grip te verliezen.
Tot ik op een dag besefte dat ik mezelf compleet aan het verliezen was. Ik was alleen nog maar bezig met reageren op de overkant in plaats van te léven in mijn eigen huis.
Iets wat mij destijds enorm geholpen heeft om die knop om te draaien, was een heel simpele oefening die ik van een hulpverlener kreeg. Ze vroeg me: "Ellen, als je een cirkel tekent op papier, wat zit er dan in jouw cirkel waar jij 100% controle over hebt?"
Het antwoord was confronterend:
Vanaf het moment dat ik de focus verlegd heb naar mijn eigen cirkel veranderde er iets. De situatie aan de overkant werd niet op slag magisch perfect, maar mijn reactie erop wel. Ik stopte met energie te pompen in gevechten die ik toch niet kon winnen en begon die energie te steken in het opbouwen van een veilige, stabiele thuis voor mijn tieners. En geloof mij: kinderen voelen dat verschil haarfijn aan.
Voor wie hier vandaag op het forum leest en het gevoel heeft dat de moed in de schoenen zinkt: het wordt echt beter. Maar het begint bij lief zijn voor jezelf en de controle terugpakken waar je die wél hebt.
Adem even diep in, leg die telefoon aan de kant als er weer eens stoom uit je oren komt en vraag jezelf af: waar ga ik vandaag mijn energie in steken?
Wat helpt jou op dit moment om de rust in je hoofd te bewaren als het stormt?
Ik zat daarnet op het terras met een kop koffie simpelweg te genieten van de stilte in huis. En plots overviel me een gevoel dat ik drie jaar geleden nooit voor mogelijk had gehouden: rust. Echte, diepe rust.
Toen ik midden in mijn echtscheiding zat leefde ik constant op adrenaline. Elk berichtje dat binnenkwam op mijn telefoon deed mijn hart al sneller slaan. Ik lag 's nachts te piekeren, draaide elk scenario duizend keer om in mijn hoofd en voelde me zo ontzettend machteloos als dingen niet liepen zoals afgesproken. Slapen ging niet omdat ik steeds dezelfde scenario’s bleef overlopen.
Mijn wereld was zo klein geworden: alles draaide om de strijd, het gelijk halen en de angst om de grip te verliezen.
Tot ik op een dag besefte dat ik mezelf compleet aan het verliezen was. Ik was alleen nog maar bezig met reageren op de overkant in plaats van te léven in mijn eigen huis.
Iets wat mij destijds enorm geholpen heeft om die knop om te draaien, was een heel simpele oefening die ik van een hulpverlener kreeg. Ze vroeg me: "Ellen, als je een cirkel tekent op papier, wat zit er dan in jouw cirkel waar jij 100% controle over hebt?"
Het antwoord was confronterend:
- Ik heb geen controle over wat er aan de overkant gezegd of gedaan wordt.
- Ik heb geen controle over de snelheid van de rechtbank of de beslissingen van advocaten.
- Ik heb enkel controle over wat er binnen mijn eigen vier muren gebeurt, hoe ik reageer op berichten en de rust die ik mijn kinderen bied als ze bij mij zijn.
Vanaf het moment dat ik de focus verlegd heb naar mijn eigen cirkel veranderde er iets. De situatie aan de overkant werd niet op slag magisch perfect, maar mijn reactie erop wel. Ik stopte met energie te pompen in gevechten die ik toch niet kon winnen en begon die energie te steken in het opbouwen van een veilige, stabiele thuis voor mijn tieners. En geloof mij: kinderen voelen dat verschil haarfijn aan.
Voor wie hier vandaag op het forum leest en het gevoel heeft dat de moed in de schoenen zinkt: het wordt echt beter. Maar het begint bij lief zijn voor jezelf en de controle terugpakken waar je die wél hebt.
Adem even diep in, leg die telefoon aan de kant als er weer eens stoom uit je oren komt en vraag jezelf af: waar ga ik vandaag mijn energie in steken?
Wat helpt jou op dit moment om de rust in je hoofd te bewaren als het stormt?
