• Je bent welkom bij Ouderblijven

    Een veilige plek voor christelijke ouders na een scheiding. Vind herkenning, deel in vertrouwen en bemoedig elkaar.

    Praat direct mee
    Gratis, anoniem en binnen 1 minuut geregistreerd.

Wanneer word ik ooit weer écht gelukkig? (En hoe laten jullie je pubers los zonder te breken??

MamaLoes

Oriënterende Ouderblijver
Lieve lieve lieve forum-mama’s en papa’s! ❤️✨

Daar zit ik dan weer hoor… 03:30 uur ’s nachts! ☕️ Pabauwm, pauze aan de inpaklijn in de fabriek! De band staat heel even stil, de machines maken lawaai op de achtergrond en ik zit hier met mijn grote mok lauwe koffie een beetje voor me uit te staren… 🏭💪

Eerlijk? Mijn hart breekt momenteel echt in DUIZEND STUKJES. 😭😭😭

Mijn oudste meid is pas zeventien… ZEVENTIEN! En wat denk je?! Ik loop gisteren haar slaapkamer binnen en ze heeft gewoon al dozen opgestapeld staan. Dozen! 📦 Met servies dat ze stiekem heeft verzameld, een tweedehands waterkoker en handdoeken. Ze zei heel droog: "Mam, volgend jaar ben ik achttien en ga ik op jezelf wonen."

OP HAARZELF WONEN?! 💔💔💔 Ik vloog meteen van "Wauw, wat een powervrouw, wij kunnen de hele wereld aan!" naar een complete paniekaanval op de keukenvloer. Mijn kleinste vogeltje van de eerste lichting vliegt straks gewoon uit het nest?! Waar is de tijd gebleven?! Straks blijven alleen mijn middelste meid (13) en mijn jongste mannetje (9) nog over, en voor ik het weet zijn die ook weg! 😭

Ik wil het allemaal zo gigantisch goed doen voor mijn drietal. Ik werk me zot in de shifts, doe nog een flexijob, draai elke euro drie keer om (al heb ik gisteren bij de kringloop wél een pareltje van een pannenset gescoord voor 4 euro, score!! 🥳🎉) en ik geef alles wat ik in me heb.

Maar pfff… als ik dan hier ’s nachts in het halfdonker zit, vliegen de twijfels me overval-achtig naar de keel. 🥺 Ik meen het. Ik wil zo graag gezien worden als mama, maar soms vraag ik me af: Wanneer word ik nu weer eens écht gelukkig met mejezelf? Niet alleen als de vliegende keeper die brooddozen vult, ruzies met de ex over omgangsregelingen bezweert en nachtshifts draait… maar gewoon als Loes?

Hoe doen jullie dat toch?! Hoe laten jullie je pubers los zonder dat je eigen hart compleet verscheurt? En herkent iemand dat lege, rauwe gevoel als er weer zo’n grote verandering voor de deur staat? 🙏👇

Ik moet zo snel weer de handschoenen aandoen en de band op! Maar ik lees later (als mijn shift erop zit) héél graag jullie berichtjes. Dikke virtuele knuffel voor iedereen die ook wakker ligt! 💖✨🌟

Liefs,

MamaLoes 🏭❤️
 
Een pijnlijk herkenbaar gevoel leg jij hier neer zo midden in de nacht.


Je geeft echt alles wat je in je hebt en dat zie ik meteen aan je woorden. Verhef jezelf aljeblieft niet tot enkel een vliegende keeper want jij bent naast mama ook gewoon Loes. Dat lege gevoel als ze op eigen benen willen staan snijdt diep maar het toont juist hoeveel liefde jij in die rugzak hebt gestoken. Dat pakt niemand je ooit af.


Adem maar even rustig in en uit want je doet het zo ontzettend knap. Je bent een geweldige mama. Er komt gewoon een tijd dat we minder met onze kinderen gaan moeten bezig zijn, want ze worden ouder en volwassen, al is 18 nog zeer jong.

Denk vandaag maar eens aan jou en niet alleen aan iedereen rondom jou.
 
Lieve Mara,

Mijn hart lag gisteren nog in duizend stukjes, maar door jouw woorden voel ik weer helemaal: Wij kunnen de hele wereld aan! 🦸‍♀️✨

Wat heb je dat gigantisch prachtig gezegd. Dat dat lege gevoel juist laat zien hoeveel liefde ik in haar rugzak heb gestoken. Ik zat hier serieus even met dikke tranen in mijn ogen boven mijn boterham met kaas 🥺. Je hebt ook he-le-maal gelijk dat ik mezelf niet alleen als die vliegende keeper moet zien, maar ook gewoon als Loes! Het is gewoon zó ontzettend lastig als je altijd maar aan het rennen bent voor de oudste, mijn middelste en de kleinste ... en dan nog het gedoe met de ex tussendoor. Soms is het gewoon even een enorme storm in mijn hoofd! 🌪️

Maar weet je? Ik heb me vandaag voorgenomen om jouw advies op te volgen en écht even aan mezelf te denken. Toen ik vanmorgen even wakker was heb ik nog het boek De middernachtbibliotheek van Matt Haig aan het lezen. Dat geef me tenminste ene beetje afleiding.

Adem in, adem uit... zoals je zegt. Ik ga proberen het een beetje los te laten (een heel klein beetje dan 🤏). Enorm bedankt voor je lieve steun💪

Dikke virtuele knuffel,

MamaLoes 🦸‍♀️💖
 
Wat is gelukkig zijn?
We leven in een maatschappij waarbij mensen denken dat we continu gelukkig hoeven te zijn. Dit bestaat natuurlijk niet. Het leven is ene harde realiteit. De meeste dagen ploeter je gewoon door, niet goed wetend wat er nog op je pad zal komen.
Het beste advies dat ik kan geven is van de huidige dag zoveel mogelijk te genieten.
Vandaag zijn we gezond, vandaag hebben we kansen, morgen dat valt nog af te wachten...

Probeer zo positief mogelijk te zijn ook al ziet het leven zwart.

Is het makkelijk? Nee! En het draait meestal anders uit dan je had verwacht.
 
Terug
Naar boven