Wat doen jullie met oude familiefoto’s na een scheiding?

[Bram]

Ik kwam onlangs oude familiefoto’s tegen van toen we nog samen waren. Foto’s van uitstapjes, verjaardagen en gewone momenten thuis. Dingen waar je toen eigenlijk niet bij stilstond, maar die achteraf toch een andere betekenis krijgen. Ik merk dat ik daar soms wat dubbel bij sta. Aan de ene kant zijn dat herinneringen aan een periode die voorbij is. Aan de andere kant zijn het ook mooie momenten uit het leven van de kinderen. Die zijn daarom niet ineens minder waardevol geworden.

Soms vraag ik me af wat je daar nu het beste mee doet. Laat je die foto’s gewoon staan? Berg je ze op omdat je zelf verder wilt? Of bewaar je ze vooral voor later, zodat de kinderen ook iets van hun vroegere gezinsleven kunnen blijven zien?

Ik vind dat niet zo vanzelfsprekend. Je wilt niet blijven vasthangen aan het verleden, maar je hoeft ook niet te doen alsof dat verleden er nooit geweest is.

Hoe doen jullie dat eigenlijk? Hebben jullie oude familiefoto’s nog een plaats gegeven in huis of hebben jullie ze in een doos op zolder geplaatst? En hoe kijken jullie kinderen daar zelf naar?
Het is ten slotte ook hun leven.

 

[Ava]

Ik denk dat ik ze niet allemaal zichtbaar zou laten, maar ook zeker niet zomaar wegdoen. Sommige foto's mogen best even uit het zicht verdwijnen als ze te veel oproepen. Later kijk je er misschien met een andere blik naar. Wat ik vooral belangrijk vind is dat mijn dochter later zelf kan beslissen welke herinneringen ze wil bewaren. Die foto's vertellen ook iets over haar eigen verhaal, los van hoe het tussen haar ouders is gelopen. Je hoeft het verleden niet te idealiseren om er toch een plaats voor te laten.

 

[Lux]

Dat is een moeilijke natuurlijk. Langs de ene kant zit je niet te wachten om oude foto’s van je ex te bekijken, maar langs de andere kant zijn het momenten uit de geschiedenis van je gezin.

Ik doe ze niet weg, maar ik kijk er ook niet veel naar.
Ze zijn voor de kinderen… ooit later… als ze die zouden willen.

 

[Mara]

Ik vind dit ook best moeilijk. Foto’s kunnen mooie herinneringen oproepen, maar soms doet het ook pijn. Zeker als je beseft hoe anders het leven nu is.

Toch zou ik ze niet wegdoen. Het blijft een stukje van het leven van je kinderen. Ook al is het gezin niet meer samen… die momenten zijn er wel geweest. Misschien is het goed om ze voorlopig op te bergen. Zo kunnen de kinderen er later zelf naar kijken als ze daar behoefte aan hebben.

Je hoeft het verleden niet vast te houden om het een plaats te geven.

 

[Bram]

Dat is een moeilijke natuurlijk. Langs de ene kant zit je niet te wachten om oude foto’s van je ex te bekijken, maar langs de andere kant zijn het momenten uit de geschiedenis van je gezin.

Ik doe ze niet weg, maar ik kijk er ook niet veel naar.
Ze zijn voor de kinderen… ooit later… als ze die zouden willen.

Daarvoor houd ik ze ook bij. Voor de kinderen. Zij hebben recht op hun geschiedenis.