Wat is het doel van mijn leven?

[Lux]

Het is een vraag die we onszelf allemaal weleens stellen.
Wat is het doel van mijn leven en waarom ben ik hier?
Wat wil God van me?
Wanneer wordt Zijn wil duidelijk voor mijn leven?
Alles is tot nu toe niet gegaan zoals ik dacht.
Ik ben gescheiden, zie mijn kinderen minder dan ik zou willen en ook andere dromen lijken verder weg dan ooit…

Toch geloof ik - ondanks dat ik het zelf niet weet - dat God een doel voor mijn leven heeft en dat het ter Zijner tijd zal worden geopenbaard.
Wie van jullie zit in een gelijkaardig scenario? Wie van jullie wacht mee met mij?

 

[Sting]

Ik denk dat je het doel van je leven niet altijd hoeft te kennen om toch de goede kant op te gaan.

Na een scheiding valt er nogal wat weg waarvan je dacht dat het bij je leven hoorde. Je gezin zoals het was, de tijd met je kinderen, plannen die ineens niet meer vanzelfsprekend zijn. Dan is het logisch dat je jezelf afvraagt: waar doe ik het allemaal nog voor?

Mijn ervaring is dat je soms te veel bezig bent met het grote antwoord. Je hoeft vandaag niet te weten wat God precies met je leven voor heeft. Probeer gewoon trouw te zijn in de dingen die nu op je pad komen. Een goede vader zijn, er zijn voor je kinderen, goed omgaan met de mensen om je heen en jezelf niet verliezen.

En misschien komt het inzicht achteraf pas. Ik geloof inmiddels dat niet alles wat je overkomt meteen ergens een duidelijke betekenis voor heeft. Soms moet je eerst gewoon door een moeilijke periode heen.

Blijf dus maar wachten, maar ondertussen ook gewoon leven. Misschien is dat op zichzelf al een deel van het antwoord.

 

[Mara]

Vooral wanneer zoveel dingen anders lopen dan ooit gedacht. Dan kan het voelen alsof niet alleen een huwelijk is weggevallen, maar ook een deel van het leven dat voor ogen stond. Toch geloof ik dat een doel niet altijd iets groots hoeft te zijn dat meteen zichtbaar wordt. Soms zit het doel voor een tijd in volhouden, blijven liefhebben, er zijn voor de kinderen en iedere dag opnieuw vertrouwen zoeken.

Ik vind het ook mooi om te lezen dat er ondanks alle vragen vertrouwen blijft dat God een bedoeling heeft. Misschien hoeven we niet alles te begrijpen om toch verder te kunnen gaan.

Soms wordt de weg pas duidelijk wanneer we al een heel stuk onderweg zijn. Tot die tijd mogen we misschien gewoon stap voor stap gaan, in het vertrouwen dat God ook aanwezig is wanneer wij zelf even niet weten waar het naartoe gaat.

 

[KatrienM]

Ik denk dat ik mij die de laatste weken ook steeds vaker stel. Niet alleen wat mijn doel is, maar zelfs wie ik eigenlijk ben nu alles wat zo vanzelfsprekend leek ineens veranderd is. Ik heb lang gebeden dat mijn huwelijk nog zou kunnen herstellen. Nu die beslissing gevallen is, merk ik dat ik precies opnieuw moet leren bidden. Niet meer alleen om te vragen dat alles wordt zoals vroeger, maar om te vragen wat God nu van mij vraagt.

Misschien zit daar voor mij voorlopig al een stukje antwoord in. Ik hoef niet meteen te weten hoe mijn hele leven er binnen vijf jaar uitziet. Ik mag misschien eerst gewoon proberen om vandaag goed te doen wat voor mij ligt. Een goede mama zijn. Er zijn voor mijn kinderen. Niet verbitterd raken. Blijven geloven, ook wanneer ik zelf totaal niet begrijp waarom dit allemaal gebeurt.

Dat wachten vind ik wel moeilijk. Ik wil zo graag weten waar dit naartoe gaat.

Toch geeft het mij ergens rust om te denken dat ik het hele plan niet hoef te kennen om toch verder te kunnen gaan. Misschien wordt er inderdaad pas later duidelijk waarom bepaalde deuren dichtgingen.

Voorlopig probeer ik dus maar kleine stapjes te zetten en God te vragen dat Hij mij onderweg de richting laat zien.

 

[Bram]

Na een scheiding kan het voelen alsof je niet alleen je huwelijk, maar ook een deel van je toekomst kwijt bent. Ik denk dat je niet altijd meteen hoeft te weten wat Gods plan is. Soms is het doel gewoon om vandaag trouw te zijn: er zijn voor je kinderen, blijven liefhebben en stap voor stap verdergaan. Misschien wordt de richting pas duidelijk als je al een stuk onderweg bent.