• Je bent welkom bij Ouderblijven

    Een veilige plek voor christelijke ouders na een scheiding. Vind herkenning, deel in vertrouwen en bemoedig elkaar.

    Praat direct mee
    Gratis, anoniem en binnen 1 minuut geregistreerd.

De wasvrouw van de ex spelen... waar ligt de grens?

Eline_plus

Nieuwe Ouderblijver
Elke vrijdagmiddag is het weer van dat. Het wisselmoment. Zijn kinderen komen voor een week naar ons en steevast worden er twee uitpuilende valiezen over de drempel gekieperd. Inhoud? Niet alleen de spullen voor de komende week, maar doodleuk alle vuile was van de afgelopen week bij haar. Tot modderige sportkleren toe die al dagen in een plastic zak hebben zitten gisten.

Ik werk fulltime en hou van structuur en overzicht, maar zodra die valiezen hier landen, ben ik plots de onbetaalde huishoudster van de ex.

Als ik er met mijn partner over begin, krijg ik steeds hetzelfde conflictvermijdende antwoord: "Maak er nu toch geen ambras over, het is al moeilijk genoeg voor de kids. Gooi dat gewoon in de machine." Hij lijdt aan een chronisch geval van schuldgevoel-ouderschap en durft zijn ex absoluut niet tegen de haren in te strijken. Alles om de goede vrede te bewaren ten koste van mij. Daar komt nog bovenop dat zijn dochter van 11 flink aan het puberen is. Toen ik haar onlangs vroeg om haar vuile spullen dan tenminste zelf even in de wasmand te sorteren kreeg ik een grote zucht en de klassieker: "Jij bent mijn mama niet, ik moet niet naar jou luisteren!" Mijn vriend zat in de zetel, keek ernaar en greep amper in. "Ze moet nog even wennen aan de situatie," zegt hij dan. Na anderhalf jaar samenwonen? Hoe onnozel kan het worden.

Ik heb gisteren de knoop doorgehakt en mijn vriend heel duidelijk gemaakt: mijn huis, mijn regels. De invloed van de moeder stopt hier aan de voordeur. De volgende keer dat ze haar vuile was meegeeft, was ik enkel wat de kids hier effectief nodig hebben. De rest gaat net zo vuil terug de valies in op vrijdag. Hij is in alle staten omdat hij bang is voor de reactie van de ex.

Dus, ben ik nu echt zo'n vreselijke, onredelijke stiefmoeder? Of zijn er hier andere plusmama's die dit herkennen en ook weigeren om de restrommel van de biologische moeder op te kuisen?
 
Ik denk eerlijk gezegd dat je frustratie niet zozeer over die was gaat, maar vooral over het gevoel dat alles vanzelfsprekend bij jou terechtkomt en dat je partner je daarin onvoldoende steunt. Dat lijkt me op den duur behoorlijk vervelend.

Tegelijk zou ik proberen om de kinderen hier niet tussen te laten komen. Zij hebben niet gekozen voor deze situatie en zouden niet het gevoel moeten krijgen dat ze met hun spullen een strijd tussen volwassenen veroorzaken. Maar dat betekent natuurlijk niet dat jij automatisch verantwoordelijk bent voor alle huishoudelijke taken. Volgens mij ligt de eerste verantwoordelijkheid bij je partner. Het zijn zijn kinderen en hij mag best wat duidelijker aangeven wat hij van hen verwacht. Een meisje van 11 kan prima leren haar eigen was in de wasmand te doen. Dat heeft weinig met streng zijn te maken en alles met normale afspraken in huis.

Je hoeft geen wasvrouw van zijn ex te worden om een goede plusmama te zijn. En rekening houden met de kinderen betekent niet dat jouw grenzen en behoeften er niet meer toe doen.
 
Ik snap ergens waarom je vriend dit zegt. Hij wil idd de confrontatie mijden. Dat lijkt op zich nobel, maar het kan niet de bedoeling zijn dat jij daardoor op de blaren moet zitten.

Toen ik haar onlangs vroeg om haar vuile spullen dan tenminste zelf even in de wasmand te sorteren kreeg ik een grote zucht en de klassieker: "Jij bent mijn mama niet, ik moet niet naar jou luisteren!" Mijn vriend zat in de zetel, keek ernaar en greep amper in. "Ze moet nog even wennen aan de situatie," zegt hij dan. Na anderhalf jaar samenwonen? Hoe onnozel kan het worden.
Dat moet je idd niet toelaten. Dat je haar mama niet bent weet jij ook, maar dat betekent niet dat ze je als een meid moet behandelen. Ik zou dit aankaarten bij je vriend want dit is puberaal gedrag dat je niet moet tolereren. Als jouw vriend vindt dat het 'gewoon in de machine' moet om de vrede te bewaren, dan lijkt het mij niet meer dan logisch dat hij die was van zijn kinderen zelf doet. Nu koopt hij de rust met zijn ex op jouw kap, en dat hou je niet vol.

We zijn vaak bezig over gescheiden ouders, maar de plus mama’s en papa’s daar wordt nog te weinig over geschreven.
 
Dank je, Lente. Je slaat volgens mij wel de nagel op de kop. Het gaat inderdaad om meer dan alleen die was. Het is vooral het feit dat alles hier blijkbaar vanzelfsprekend op mijn bord belandt en dat mijn partner liever zijn ex niet tegen de haren instrijkt dan mij eens te steunen.

En uiteraard wil ik de kinderen daar niet tussen zetten. Dat is ook helemaal mijn bedoeling niet. Maar elf jaar is oud genoeg om te weten wat een wasmand is vind ik. Dat heeft niets met een mama vervangen te maken, maar gewoon met elementaire manieren en mee verantwoordelijkheid nemen.

Ik wil gerust rekening houden met de situatie van de kinderen, maar ik ben ook nog altijd een mens die fulltime werkt en niet zit te wachten op een extra huishoudelijke job waar niemand mij ooit voor heeft gevraagd. 😉
 
  • Like
Waarderingen: Mara
Ik vind dit eigenlijk een moeilijke situatie, Eline. Ik begrijp je frustratie wel. Je werkt zelf ook fulltime en het lijkt me niet fijn wanneer bepaalde taken automatisch bij jou terechtkomen, zonder dat daar echt over gesproken wordt.

Toch denk ik dat het belangrijkste gesprek hier misschien met je partner gevoerd moet worden. Het zijn zijn kinderen en hij mag daarin gerust wat meer verantwoordelijkheid opnemen. Je hoeft hun mama niet te vervangen, maar je mag wel verwachten dat jouw grenzen in huis gerespecteerd worden.

Wat ik ook belangrijk vind is dat zijn dochter niet het gevoel krijgt dat haar vuile was of haar gedrag een strijd tussen jou en haar mama veroorzaakt. Ze is nog jong en zit zelf ook in een situatie waar ze niet om gevraagd heeft.

Volgens mij moet er vooral een duidelijke afspraak komen waar iedereen zich goed bij voelt. En je partner mag daarin niet aan de zijlijn blijven staan.

Je hoeft geen wasvrouw van de ex te worden om een goede plusmama te zijn. Maar je hoeft ook geen strijd met de kinderen te voeren om je plaats in huis duidelijk te maken.
 
Terug
Naar boven