Mara
Ouderblijver
Heykes allemaal,
Ik liep deze week weer tegen zo'n typisch co-ouderschapsding aan waarvan ik denk: hoe komt het dat niemand ons hier ooit op voorbereid?
Bij ons zijn er binnenkort een paar activiteiten op school en in de jeugdbeweging die toevallig in de week van de andere ouder vallen. Op zich allemaal geen drama natuurlijk. Kind blij, leuke uitstap, niets aan de hand zou je denken.
Maar dan begint het...
Wie schrijft het kind in?
Wie betaalt de activiteit?
Wie zorgt dat alles mee is?
Wie brengt het naar het vertrekpunt?
En wie haalt het weer op als het toevallig niet op een gewone wisseldag terugkomt?
En vooral: wat doe je als de andere ouder zegt dat hij/zij zich daar allemaal niet mee bezig wil houden omdat het "jouw week niet is"?
Ik vind dat zo lastig, want voor het kind is zo'n kamp natuurlijk niet "papaweek" of "mamaweek". Dat is gewoon iets waar het naar uitkijkt.
Ik merk ook dat ik soms te veel zelf begin op te lossen omdat ik geen gedoe wil. Dan denk ik: laat maar, ik regel het wel. Ik betaal wel. Ik breng wel. Ik zorg wel dat de slaapzak en kleren in orde zijn.
Maar ergens knaagt dat dan ook, want voor ge het weet wordt "ik los het wel op" gewoon de standaard. En met dat loyaliteitsconflict van mijn kinderen voelt elke tegenkanting meer reden dat ik ze nog minder ga zien. Mijn zoon dan, want mijn dochter die zie ik niet voor het ogenblik.
En dan zit ge daar weer met twee huizen, twee agenda's en één kind dat ondertussen gewoon graag mee wil met zijn klasgenoten.
Hoe doen jullie dat eigenlijk?
Maken jullie daar vooraf vaste afspraken over? Delen jullie de kosten? Moet de ouder bij wie het kind op dat moment is alles regelen? Of bekijken jullie het gewoon per activiteit?
En wat doen jullie wanneer de andere ouder structureel niet wil meewerken?
Ik ben echt benieuwd hoe dit bij andere gezinnen loopt, want volgens mij zijn dit precies de kleine dingen waar co-ouderschap in de praktijk soms veel moeilijker wordt dan het op papier lijkt.
Ik liep deze week weer tegen zo'n typisch co-ouderschapsding aan waarvan ik denk: hoe komt het dat niemand ons hier ooit op voorbereid?
Bij ons zijn er binnenkort een paar activiteiten op school en in de jeugdbeweging die toevallig in de week van de andere ouder vallen. Op zich allemaal geen drama natuurlijk. Kind blij, leuke uitstap, niets aan de hand zou je denken.
Maar dan begint het...
Wie schrijft het kind in?
Wie betaalt de activiteit?
Wie zorgt dat alles mee is?
Wie brengt het naar het vertrekpunt?
En wie haalt het weer op als het toevallig niet op een gewone wisseldag terugkomt?
En vooral: wat doe je als de andere ouder zegt dat hij/zij zich daar allemaal niet mee bezig wil houden omdat het "jouw week niet is"?
Ik vind dat zo lastig, want voor het kind is zo'n kamp natuurlijk niet "papaweek" of "mamaweek". Dat is gewoon iets waar het naar uitkijkt.
Ik merk ook dat ik soms te veel zelf begin op te lossen omdat ik geen gedoe wil. Dan denk ik: laat maar, ik regel het wel. Ik betaal wel. Ik breng wel. Ik zorg wel dat de slaapzak en kleren in orde zijn.
Maar ergens knaagt dat dan ook, want voor ge het weet wordt "ik los het wel op" gewoon de standaard. En met dat loyaliteitsconflict van mijn kinderen voelt elke tegenkanting meer reden dat ik ze nog minder ga zien. Mijn zoon dan, want mijn dochter die zie ik niet voor het ogenblik.
En dan zit ge daar weer met twee huizen, twee agenda's en één kind dat ondertussen gewoon graag mee wil met zijn klasgenoten.
Hoe doen jullie dat eigenlijk?
Maken jullie daar vooraf vaste afspraken over? Delen jullie de kosten? Moet de ouder bij wie het kind op dat moment is alles regelen? Of bekijken jullie het gewoon per activiteit?
En wat doen jullie wanneer de andere ouder structureel niet wil meewerken?
Ik ben echt benieuwd hoe dit bij andere gezinnen loopt, want volgens mij zijn dit precies de kleine dingen waar co-ouderschap in de praktijk soms veel moeilijker wordt dan het op papier lijkt.