• Je bent welkom bij Ouderblijven

    Een veilige plek voor christelijke ouders na een scheiding. Vind herkenning, deel in vertrouwen en bemoedig elkaar.

    Praat direct mee
    Gratis, anoniem en binnen 1 minuut geregistreerd.

Kampjes in de week van je ex: wie regelt dat eigenlijk?

Mara

Ouderblijver
Heykes allemaal,

Ik liep deze week weer tegen zo'n typisch co-ouderschapsding aan waarvan ik denk: hoe komt het dat niemand ons hier ooit op voorbereid?

Bij ons zijn er binnenkort een paar activiteiten op school en in de jeugdbeweging die toevallig in de week van de andere ouder vallen. Op zich allemaal geen drama natuurlijk. Kind blij, leuke uitstap, niets aan de hand zou je denken.

Maar dan begint het...

Wie schrijft het kind in?
Wie betaalt de activiteit?
Wie zorgt dat alles mee is?
Wie brengt het naar het vertrekpunt?
En wie haalt het weer op als het toevallig niet op een gewone wisseldag terugkomt?

En vooral: wat doe je als de andere ouder zegt dat hij/zij zich daar allemaal niet mee bezig wil houden omdat het "jouw week niet is"?

Ik vind dat zo lastig, want voor het kind is zo'n kamp natuurlijk niet "papaweek" of "mamaweek". Dat is gewoon iets waar het naar uitkijkt.

Ik merk ook dat ik soms te veel zelf begin op te lossen omdat ik geen gedoe wil. Dan denk ik: laat maar, ik regel het wel. Ik betaal wel. Ik breng wel. Ik zorg wel dat de slaapzak en kleren in orde zijn.

Maar ergens knaagt dat dan ook, want voor ge het weet wordt "ik los het wel op" gewoon de standaard. En met dat loyaliteitsconflict van mijn kinderen voelt elke tegenkanting meer reden dat ik ze nog minder ga zien. Mijn zoon dan, want mijn dochter die zie ik niet voor het ogenblik.

En dan zit ge daar weer met twee huizen, twee agenda's en één kind dat ondertussen gewoon graag mee wil met zijn klasgenoten.

Hoe doen jullie dat eigenlijk?

Maken jullie daar vooraf vaste afspraken over? Delen jullie de kosten? Moet de ouder bij wie het kind op dat moment is alles regelen? Of bekijken jullie het gewoon per activiteit?

En wat doen jullie wanneer de andere ouder structureel niet wil meewerken?

Ik ben echt benieuwd hoe dit bij andere gezinnen loopt, want volgens mij zijn dit precies de kleine dingen waar co-ouderschap in de praktijk soms veel moeilijker wordt dan het op papier lijkt.
 
Ja, dit is zoiets waar je op voorhand eigenlijk niet bij stilstaat bij co-ouderschap. Op papier is het simpel: de kinderen zijn die week bij jou, dus jij regelt het. Maar als er dan ineens een kampje valt in de week van de andere ouder, begint het toch weer te schuiven met werk, opvang, vervoer en vakantiedagen.

Ik vind zelf dat je daar best zo weinig mogelijk een principekwestie van maakt. Uiteindelijk gaat het er toch om dat je kind graag mee wil en dat het praktisch geregeld geraakt.

Wat ik wel lastig vind, is wanneer de ene ouder ervan uitgaat dat de andere het wel zal oplossen omdat het toevallig in zijn of haar week valt. Zeker als je allebei werkt kan dat snel voor frustratie zorgen.

Bij ons helpt het om zo vroeg mogelijk naar de agenda te kijken. Niet pas wanneer de inschrijving bijna sluit. En als iets echt niet lukt, gewoon eerlijk zeggen dat het niet lukt in plaats van er een discussie van te maken over wiens verantwoordelijkheid het officieel is.

Je hebt na een scheiding al genoeg dingen waar je energie aan kwijt bent. Als je een kampje kunt regelen zonder dat het weer een conflict tussen de ouders wordt is dat volgens mij uiteindelijk ook winst voor de kinderen.
 
Bij ons probeer ik daar ook niet te veel een principekwestie van te maken. Als de jongens graag mee willen met een kamp of activiteitdan wil ik vooral dat het geregeld geraakt.

Wat ik wel belangrijk vind, is dat het niet automatisch altijd bij één ouder terechtkomt. Voor ge het weet zijt ge degene die inschrijft, betaalt, spullen bijeen zoekt en ook nog het vervoer regelt. Dan wordt iets wat eigenlijk gewoon praktisch zou moeten zijn toch weer een bron van frustratie.

Ik probeer daarom vooral op tijd de agenda naast elkaar te leggen. Wie kan brengen, wie kan halen, wat moet er mee en hoe delen we de kosten. Als iets niet lukt dan liever gewoon eerlijk zeggen dat het niet lukt. Dat werkt bij mij beter dan achteraf discussiëren over wiens week het was.

Uiteindelijk hebben de kinderen daar ook niks aan. Die willen gewoon mee met hun vrienden en een leuke tijd hebben.
 
Terug
Naar boven